EN | فارسی | عربی





ووشو را چگونه به تنهایی بیاموزیم

 آموزش ووشو، کار آسانی نیست، به ویژه وقتی که بدون مربی باشد تا آموزش های لازم را ارائه دهد. با وجود این، با استفاده از یک کتاب مناسب و با تلاش مداوم، فرد می تواند یک سطح نسبتاٌ بالایی را در تکنیک های ووشو به دست بیاورد. برای رسیدن به این هدف، نکات زیر را به خاطر بسپارید.

قبل از هر چیز، فرد باید به حرکات اساسی توجه کند و تسلط کامل بر آنها داشته باشد. یک ضرب المثل چینی می گوید: هرچه ریشه عمیق تر باشد، درخت پربار تر است. با استفاده از دستور مناسب از مهارت های اولیه، فرد می تواند پیشرفت سریعی داشته باشد و به سطح بالایی در تکنیک ها دست یابد.

مهارت های اولیه به افزایش توانایی و سرعت حرکات کارآموز کمک می کنند، و همچنین می توانند قدرت بدنی و انعطاف پذیری و چابکی او را بالا ببرند. مهارت ها شامل تمرینات شانه ها، کمر و ساق، اشکال و حرکات دست ها، پا ها و بدن خاص ووشو، و مواضع مختلف دیگر. و نیز شامل تمرینات پرش و تعادل، نورد و غلتیدن می باشند.  سخت ترین تکنیک های پایه تنها از طریق آموزش مداوم طی یک دوره طولانی، همراه با تمرکز ذهنی، پایبندی به شرایط، و سعی و تلاش چشمگیری  که از اهمیت حیاتی برخورداند، محقق شوند.  

دوم، فرد باید درک کامل از سبک صحیح و حرکات لازم را دریافت کند تا به نتیجه مطلوب برسد. یک مبتدی باید از شتاب و اعمال نسنجیده خودداری کند، بلکه باید مهارت صحیح را به دست آورد، و با یک روش سیستماتیک به کار خود ادامه دهد و تمام تلاش خود را در راه تحقق الزامات به کار بندد. به کار بستن این نکته، از آغاز باید مراعات شود، زیرا که سبک های نادرست و عادت های بد که یک فرد به آن عادت کند، به راحتی قابل اصلاح نیست. به عنوان مثال، در زمان تمرین "مشت مستقیم افقی"، باید مطمئن باشید که موضع سر و گردن صحیح است و بدن صاف، شانه ها فرو رفته،  و مشت ها با چرخش تنه باشد. برای تسلط بر حرکت، ابتدا،  دوره ای از زمان آن را آرام و راحت انجام دهید تا چیرگی لازم را به دست بیاورید. پس از به دست آوردن یک زمینه خوب، می توانید سرعت و قدرت مشت زنی خود را بالا ببرید.

و حالا یک "مشت زنی در موضع کمان" به عنوان یک مثال دیگر فرا می گیریم. این حرکت نیاز به خم شدن پای جلو، به طوری که ران های افقی و زانو و انگشتان یک خط عمودی را تشکیل دهند، در حالی که پای عقب صاف، و انگشتان به طرف داخل باشند. این حرکت می تواند در بخش های جداگانه انجام شود. پس از تسلط کامل بر این حرکت، فرد می تواند حرکات دیگر را تمرین کند، مانند"کشیدن پای عقب بر روی زمین،" "جفت کردن ران ها با یکدیگر،" " چرخش نیم تنه،" "گستردن شانه ها و توجیه نیرو به مشت". در یک کلام، این شرایط برای تمرین و تسلط بر روتین های ووشو ضروری اند. در مسابقات، اگر ده امتیاز برای هر روتین ارئه شود، ووشوکاری که این حرکات را بر اساس شرایط انجام دهد، می تواند شش امتیاز آن را به دست آورد.


سوم، فرد باید بداند کدام حرکت برای حمله و کدام یک برای دفاع می باشد. حمله و دفاع مطالب اساسی روال ووشو است که بدون آنها تمام روتین ها بی معنی تلقی می شود. به عنوان مثال، حرکت متناوب دست چپ و مشت زدن با راست در موضع کمان"، یک ووشوکار باید بداند که "تکان دادن دست چپ" برای دفاع، در حالیکه "مشت زدن با راست" برای حمله می باشد.  در دفع ضربه حریف از سمت چپ، فرد ممکن است دست حریف خود را با دست چپ بگیرد و او را به داخل بکشد و همزمان با دست راست مشتی به سینه و یا شکم او بزند. در مبارزه با شمشیر، حرکت دست "چرخش چپ و راست مچ دست" یک حرکت اضافی و بی فایده به نظر می رسد. اما در واقع اینچنین نیست. زمانیکه حریف به قسمت پایین و میانی بدن با اسلحه حمله ور می شود، ووشوکار با استفاده از این حرکت سلاح را با شمشیر خود به سمت چپ یا راست دور می کند و با ادامه دادن این حرکت، شمشیر را به سمت بالا و یا پایین به طرف حریف حرکت می دهد و به او حمله می کند.     
پس از درک شخصیت مهاجم یا مدافع در هر حرکت، ووشوکار عملاٌ قادر به درک هدف از هر حرکت خواهد بود. زیرا ووشوکاری که معنی هر حرکت را نمی داند، هرچند ممکن است حرکت ها را سریع و زیبا انجام دهد، عملکرد او مثمر ثمر نخواهد بود. چنین ووشوکاری، قطعاٌ، نمی تواند ماهیت ووشو را درک کند.

آخرین نکته این است، یک فرد باید سبک و ویژگی های متعارف را درک کند. مدارس متفاوت ووشو سبک های مختلف دارند. برای فراگیری انواع گوناگون شیوه های ووشو، با اسلحه و یا بدون اسلحه، ووشوکار باید سبک های دقیق هر یک از حرکات را درک کند نه ترکیبی از آنها. در تمرین چانگ كوان "بوکس دوربرد" به عنوان مثال، حرکات ممتد، سریع و پرقدرت، انعطاف پذیر و موزون، با جهش و چرخیدن و غلتیدن می باشد. سبک تای چی چوان، از سوی دیگر، کاملاٌ متفاوت است. در اجرای تای چی چوان، حرکات آهسته، آرام، مداوم و در حلقه ها، مثل ابرها و نهر های روان است. تمرینات با اسلحه، با تفاوت اسلحه در شکل و اندازه، متفاوت است. ویژگی مبارزه با شمشیر، حرکات شدید و سریع آن است، در حالیکه مبارزه با نیزه یا چماق ویژگی یورش ناگهانی و شلاق زدن را دارد. 

به طور خلاصه، برای به دست آوردن آموزش مناسب از سبک های مختلف این روش ها، باید به طور مستمر تمرین کرد. و تنها با پشتکار می توان به هدف رسید.